سرنوشت ”راه توده“ دوره دوم براي خوانندگان آن

”راه توده“ (دوره دوم) از شماره ٩٦ به بعد توسط «هيئت سردبيري» اي انتشار مي يابد كه ارتباطي با انتشار دهنده اصلي دوره اول و دوم اين نشريه ندارد. علي خدايي با دزديدن نام و آرشيو نشريه، آن را از شماره ٩٦ به بعد عهدشكنانه منتشر كرده است، بدون آنكه اين اقدام خود را به اطلاع خوانندگان نشريه برساند. بنا به وظيفه حزبي ارجاع شده به نگارنده در سال ١٣٦١ توسط رهبري حزب توده ايران براي انتشار يك نشريه حزبي در خارج از كشور، نام راه توده براي اين نشريه توسط نگارنده خلق شد. دوره اول اين نشريه تا پس از انتشار نامه مردم (دوره جديد)، ارگان مركزي حزب توده ايران پس از برگزاري پلنوم هيجدهم، در صد شماره با كمك و همت تعدادي از اعضا و فعالين حزب در خارج از كشور و مهاجرين جديد پس از يورش به حزب، به طور هفتگي انتشار يافت. انتشار دوره دوم نشريه در سال ١٣٧١ با اطلاع به رهبري حزب توده ايران توسط نگارنده دو باره از سر گرفته شد. علي خدايي و همسرش و كودكانش كه در خانه نگارنده اسكان داده شده بودند، به عنوان كارمند و همكار در انتشار نشريه شركت داده شدند. جهت اطلاع بيشتر مي توان به برخي از نوشتارها در ”توده اي ها“ مراجعه كرد كه از سال ١٣٨٧ انتشار مي يابد. تفاوت ميان تحليل ماركسيستي- توده اي متكي بر جامعه شناسي علمي (ماترياليسم تاريخي) و اسلوب ديالكتيك ماترياليستي براي تحليل شرايط حاكم بر جامعه و شيوه غيرماركسيستي- توده اي ي ”راه تودهِ“ دزدیده شده را مي توان ازجمله در مقاله هاي «تحليل توده اي به جاي داستانسرايي، ”راه توده“ و مسئله ”جنگ طلبي“» (مهر ١٣٨٧ http://www.tudeh-iha.com/?p=381&lang=fa) و يا «خط مشي انقلابي، پيگيرترين مدافع اصلاحات مردمي- دمكراتيك! انديشه انتقادي در ”انتقاد اقتصاد سياسي“!» (شهريور ١٣٩٢

Redirect in 120 sec